Dünler, Bugünler

Bazı hikâyeler, tahta bir pencerenin önünde başlar. Islak saçlarıyla avluda koşturan, ayva ağaçlarına tırmanan o küçük kız çocuğunu hatırladınız mı? İşte bu kitap, o çocuğun büyüyüp "durmayı" öğrenme hikâyesi.
İki pencerem var size açtığım: Biri "Dünden", biri "Bugünden".
Dünde; babaannemin duaları, mahallemizin bereketi ve "Hacı ben ne yaptım" diyen o filtresiz neşemiz var. Bugünde ise; koşturmaktan yorulup "Ben yapamıyorum, Allah’ım sen büyüksün" diyebilmenin hafifliği...
Bu satırlarda süslü kelimeler yok. Çay içerken nasıl konuşuyorsak, kalbimizden geçen neyse o var. Müzeyyen Teyze'nin sofrasına, Abdurrahman'ın bisikletine ve o koca söğüt ağacının gölgesine buyurmaz mısınız?
Yaralarını saklamaktan vazgeçenler ve içindeki çocuğu özleyenler için...